اختيار آنها خواهد بود « ( * ( لَهُمْ فِيها فاكِهَةٌ وَلَهُمْ ما يَدَّعُونَ ) * ) . از آيات ديگر قرآن به خوبى استفاده مىشود كه غذاى بهشتيان تنها ميوه نيست ، ولى تعبير آيه فوق نشان مىدهد كه ميوه آن هم ميوه‌هاى مخصوصى كه با ميوه‌هاى اين جهان بسيار متفاوت است برترين غذاى بهشتى است ، و حتى در اين جهان نيز ميوه به گواهى غذاشناسان بهترين و مناسبترين غذا براى انسان است . « يدعون » از ماده « دعايه » به معنى طلب است ، يعنى هر چه طلب كنند و تمنا نمايند براى آنها حاصل است ، و آرزويى در دل ندارند كه انجام نشدنى باشد . مرحوم طبرسى در « مجمع البيان » مىگويد : عرب اين تعبير را در مورد « تمنى » به كار مىبرد ، مىگويد : ادع على ما شئت يعنى : « هر چه مىخواهى از من بخواه و تمنا كن » . و به اين ترتيب آنچه امروز در فكر انسان بگنجد و آنچه از فكر او خطور نكند از انواع مواهب و نعمتها در آنجا آماده و مهياست ، و پذيرايى خداوند از ميهمانان خود در بالاترين سطح ممكن انجام مىشود . اما مهمتر از همه همان مواهب معنوى است كه در آخرين آيه مورد بحث به آن اشاره كرده ، مىفرمايد : « براى آنها سلام و تهنيت الهى است ، اين سخنى است از ناحيه پروردگار رحيم و مهربان آنها » ( * ( سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ ) * ) ( 1 ) . اين نداى روحافزا و نشاط بخش و مملو از مهر و محبت او چنان روح انسان را در خود غرق مىكند ، و به او لذت و شادى و معنويت مىبخشد ، كه با هيچ نعمتى برابر نيست ، آرى شنيدن نداى محبوب ، ندايى آميخته با محبت ، و آكنده

--> ( 1 ) در باره محل اعراب « قولا » در ميان مفسران گفتگوست ، و مناسبتر از همه آنست كه گفته شود « مفعول مطلق » براى فعل محذوفى است و در تقدير « يقول قولا » بوده .